Jesteś w idealnym miejscu, jeśli brzmi to znajomo:

• Jesteś zmęczona awanturami o szlaczki. Twoje dziecko wybucha płaczem na widok zeszytu, ucieka od stolika, a 15 minut „ćwiczeń rączki” kończy się frustracją Was obojga.

• Boisz się zepsuć naturalną ciekawość. Twój przedszkolak sam z siebie zaczyna pytać o litery, a Ty chcesz mu pomóc, ale nie wiesz, od czego zacząć, żeby go nie zniechęcić do szkoły.

• Masz poczucie wyrzuconych pieniędzy i straconego czasu. Kupiłaś już e-booki i karty pracy z internetu, ale Twoje dziecko w ogóle nie chce z nimi pracować i dalej stoicie w miejscu.

• Słyszysz uwagi ze szkoły lub przedszkola. Nauczycielka zgłasza problem z chwytem ołówka, brakiem skupienia lub zjeżdżaniem z krzesła, a Ty czujesz bezradność, bo nie wiesz, jak mądrze wesprzeć dziecko w domu.

Jeśli chociaż raz kiwnęłaś głową, czytając te punkty, musisz usłyszeć jedno: To nie jest wina Twojego dziecka, że „mu się nie chce”. I to absolutnie nie jest Twoja wina jako mamy.

Po prostu próbujecie budować dach bez wylania fundamentów. Zmuszanie dziecka do pisania liter, kiedy jego ciało, ramię i układ nerwowy nie są na to gotowe, to proszenie się o kłopoty.

Wiem, jak to naprawić. Przestańmy zgadywać, zacznijmy działać celowo.

Jako specjalistka widzę to codziennie. Nauka pisania to nie jest wciskanie dziecka w gotowy szablon czy PDF-a z internetu. To proces, w którym na pierwszym miejscu musi być Twoje dziecko.

Dlatego zanim podsuniesz mu kolejną literę lub ołówek do ręki, zróbmy to, co robi każdy dobry specjalista w gabinecie: DIAGNOZĘ.

Mam dla Ciebie gotowy plan. Przez 3 dni poprowadzę Cię za rękę i pokażę jak sprytnie zaobserwować dziecko. Bez stresu, w formie radosnej zabawy, sprawdzimy, czego dokładnie potrzebuje Twoje dziecko, by zacząć.

Dopiero kiedy zdiagnozujemy Wasz punkt startowy, powiem Ci dokładnie, jaki powinien być Wasz kolejny krok. Odzyskasz spokój, a Twoje dziecko odzyska radość z nauki.